yağdıkça...

yer ile yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü
kavim göçlerinden bu yana ağlayan
ezgiler çalan, çaldıran, yakalatan
adı bende gizli bir kadındı İstanbul.
Şehre bir yağmur yağdı
ben ağladım...

sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan
oyun dolan yoktu gözlerde, yalnızca ses.
verilmiş sözler birdi, edilen yeminler sıfır
eşyalar alındı, fotoğraflar söküldü yerlerinden
bir aşkın izlerini yok edecek
bir başka aşk sipariş edildi yeniden
yağmur bir şehre yağdı
ben ağladım...

kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında
hangisi talandı demli öpücüklerin
ve buğulu camlarda yitirilen kimin adıydı
bir aşktan diğerine kaç saatte gidiliyordu
soyulur muydu kabuğu hayatın
yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı
yağmur şehre bir yağdı
ben ağladım...

ben giderken en çok seni götürdüm
aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları
yardan düşmüştüm, yaralarım yardan armağandı
kutsal kitabımdı ziyan edilmiş sevgililer atlası
ben sevmeyi beceremedim, belki de sevilmeyi
benim sevmeye engel evcil acılarım vardı

ben yağmur ağladım
bir şehre yağdı..

ben şehre ağladım
bir yağmur yağdı..

ben bir ağladım 
şehre yağmur yağdı..

ben...
yağmur...
ağladım...

Yılmaz Erdoğan